یادداشت سردبیر | مصطفا جواهری

حوالی بهمن‌ماه سال پیش، ایدۀ موضوع «حسین (ع)» برای شمارۀ یازدهم مدام مطرح شد، اما به نتیجه‌ی قطعی نرسیدیم. با چند چالش ذهنی مواجه بودیم و صرفِ هم‌زمانی چاپ این شماره با ایام محرم و صفر، نمی‌توانست قانع‌مان کند. از سویی نمی‌خواستیم محصولی تکراری از این شخصیت و درام کربلا داشته باشیم. در سال‌های گذشته، مجموعه‌های متنوعی حول روایت حسین (ع) و عزای او چاپ شده بود. از سمتی دیگر، چگونگی و ماهیت حضور این شخصیت در زندگی و روزمرۀ انسان ایرانی امروزی، محل بحث بود. قرائت کلیشه‌ای و تکراری از امام حسین هم نگرانی جدی‌ دیگری بود. خاصه که برقراری نسبت بین ادبیات و امر قدسی-دینی کار را دوچندان دشوار و مبهم می‌کرد. این کلنجار و گاه بحث دربارۀ موضوع به‌قدری بین‌مان زیاد شد که انتخاب موضوع شمارۀ یازدهم را رها کردیم برای روزهای بعدترش تا بتوانیم ایده را بیشتر در گوشۀ ذهن‌مان ورز بدهیم. کمی بعد اسفند شد و جنگ؛ آغاز این جنگ اما بوی خون می‌داد.این شماره، آتشِ توی سینه‌هامان بود که واژه شد؛ و با همۀ کوچکی و ناچیزی‌اش تقدیم به حسین (ع) و هر که آتش حسین در سینه‌اش شعله دارد.این بار، جای مضاف و مضاف‌الیه را عوض می‌کنم و می‎گویم: به مدامِ حسین، خوش آمدید.