09-اختلال شخصیت هیستریونیک و اسکیزوتایپال

**اختلال شخصیت هیستریونیک** و **اختلال شخصیت اسکیزوتایپال** دو وضعیت روانی شدید هستند که اولی با ابراز هیجانات اغراق‌آمیز، نیاز مفرط به توجه و رفتارهای نمایشی برای پوشاندن احساس حقارت درونی شناخته می‌شود و دومی با رفتارهای عجیب، تفکرات جادویی و انزوای اجتماعی عمیق توصیف می‌گردد. در گونه نمایشی، فرد با نقابی از صمیمیت ظاهری و جذابیت فریبنده، سعی در جلب حمایت دیگران دارد، اما در لایه‌های پنهان با آشفتگی هویت و پیوندهای عاطفی ناپایدار روبروست؛ در مقابل، در گونه اسکیزوتایپال، گسست از واقعیت‌های معمول و وجود باورهای نامتعارف باعث می‌شود فرد در برقراری رابطه با دنیای بیرون ناتوان باشد و در مرز میان دنیای ذهنی خاص خود و روان‌پریشی سرگردان بماند. ریشه هر دو آسیب در نقص‌های تکاملی دوران رشد نهفته است که منجر به شکل‌گیری ساختارهای شخصیتی متزلزل، بدبینی به انگیزه‌های اطرافیان و ناتوانی در رسیدن به انسجام روانی پایدار می‌شود. این اختلالات نشان‌دهنده طیف‌های متفاوتی از گسست درونی هستند که یکی از طریق غرق شدن در دنیای هیجانات تند و دیگری از طریق عقب‌نشینی به دنیای تفکرات غریب، سعی در مقابله با اضطراب‌های بنیادین خود دارند.