05-اختلال شخصیت اسکیزوئید

**اختلال شخصیت اسکیزوئید** وضعیتی است که با گوشه‌گیری عمیق، کناره‌گیری اجتماعی و وجود تضادی آشکار میان دنیای بیرونی و درونی شناخته می‌شود. در حالی که این افراد در ظاهر سرد، بی‌تفاوت، خودکفا و نسبت به تحسین یا انتقاد دیگران بی‌میل به نظر می‌رسند، در لایه‌های پنهان وجود خود بسیار حساس، تشنه عاطفه و دارای دنیای خیالی بسیار غنی و پیچیده‌ هستند. ریشه اصلی این آسیب روانی معمولاً در ناکامی‌های اولیه دوران رشد و ترس از بلعیده شدن یا از دست دادن استقلال در روابط نزدیک نهفته است، که باعث می‌شود فرد میان میل شدید به پیوند با دیگران و ترسِ هم‌زمان از نزدیکی، همواره در نوسان و تردید باشد. این گسست درونی یا «خودِ منقسم»، به ایجاد هویتی پراکنده منجر می‌گردد که در آن فرد برای محافظت از هسته آسیب‌پذیر وجودی‌اش، نقابی از بی‌میلی و کناره‌جویی به تن می‌کند، اما در خلوت خود با احساس تنهایی عمیق، نیاز مفرط به امنیت روانی و تضادهای اخلاقی و رفتاری دست‌ و‌ پنجه نرم می‌کند.