تنهایی، روی دیگرِ خلقت

من سال‌هاست با تنهایی رفیقم؛ حالا آمده‌ام از چیزهایی بگویم که در سکوت یاد گرفتممن می‌نویسم؛ برای کسانی که هنوز چیزی در درونشان، حرفی برای گفتن دارد.سال‌هاست کلمات، نزدیک‌ترین همراهان من‌اند.گاهی چیزی را که نمی‌توانم با آدم‌ها بگویم، روی کاغذ می‌نویسم؛گاهی شعری می‌شود، گاهی داستان، و گاهی فقط سکوتی که در یک جمله جا می‌گیرد.اینجا قرار نیست نقش آدمی را بازی کنم که جواب همه‌چیز را می‌داند.می‌خواهم از سؤال‌ها حرف بزنم؛ از عشق و فقدان، از آدم‌ها...