بی تو ای سرو روان با گل گلشن چه کنم ۳۴۵

«««««🍷می‌بهـا»»»»»

غزل نمره ۳۴۵

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم

زلف سنبل چه کشم عارض سوسن چه کنم

آه کز طعنه‌ی بدخواه نديدم رويت

نيست چون آينه‌ام روی ز آهن چه کنم

برو ای ناصح و بر دردکشان خرده مگير

کارفرمای قدر می‌کند اين من چه کنم

برق غيرت چو چنين می‌جهد از مکمن غيب

تو بفرما که من سوخته‌خرمن چه کنم

شاه ترکان چو پسنديد و به چاهم انداخت

دستگير ار نشود لطف تهمتن چه کنم

مددی گر به چراغی نکند آتش طور

چاره‌ی تيره‌شب وادی ايمن چه کنم

حافظا خلد برين خانه‌ی موروث من است

اندر اين منزل ويرانه نشيمن چه کنم