توضیحات
این فصل به تشریح ساختار و اصول **تنظیم یک قرارداد نمونه** در رواندرمانی پویشی ابرازی برای بیماران مبتلا به **اختلال شخصیت مرزی** میپردازد و نشان میدهد که تعیین حداقل شرایط لازم پیش از آغاز درمان، اقدامی ضروری برای امکانپذیر شدن فرایند رواندرمانی است. این قرارداد از دو بخش **وظایف عمومی متقابل** (شامل حضور بهموقع در جلسات، پرداخت هزینهها، بیان آزادانه افکار بدون سانسور و پایبندی به درمان کلامی بدون تماس فیزیکی) و **سازوکارهای مواجهه با تهدیدات اختصاصی** (برخاسته از پیشینه رفتارها و آسیبشناسی بیمار مانند خطرات خودکشی، غیبتها یا تماسهای خارج از جلسه) تشکیل میشود. نویسندگان با ارائه نمونههای بالینی توضیح میدهند که در صورت بروز رفتارهای تکانشی یا خطر خودکشی، بیمار باید به اورژانس ارجاع داده شود تا درمانگر با **حفظ بیطرفی درمانی** از افتادن در دام نقشهای مراقبتی و تکرار الگوهای تخریبی گذشته مصون بماند. در نهایت، تنظیم قرارداد یک فرایند تعاملی و گفتگو محور است که با شفافسازی وظایف، مانع از شکلگیری انتظارات غیرواقعی یا کنترل خودشیفتوار شده و به عنوان یک **نقطه مرجع پایدار** برای شناسایی و تحلیل مقاومتهای بیمار در طول درمان عمل میکند.