دروغ بزرگ علمی درباره شخصیت معتاد

**بر اساس یافته‌های علمی جدید، باور عمومی درباره وجود یک «شخصیت اعتیادآور» واحد و مشخص پایه علمی ندارد** و هیچ تیپ شخصیتی یا ژن یکتایی وجود ندارد که به تنهایی تعیین‌کننده ابتلا به وابستگی باشد. در واقع، آسیب‌پذیری در برابر اعتیاد حاصل تعامل پیچیده میان **ویژگی‌های شخصیتی گوناگون** (مانند هیجان‌خواهی، روان‌رنجورخویی یا تلاش برای تسکین اضطراب) و **عوامل ژنتیکی** است که حدود نیمی از خطر ابتلا را شامل می‌شوند. علاوه بر این، متغیرهای مهمی مانند **شدت و تکرار مواجهه با ماده، شرایط محیطی، آسیب‌های روانی گذشته و تغییرات مغزی** نقش تعیین‌کننده‌ای در بروز اعتیاد دارند. از این رو، پژوهشگران و متخصصان تأکید می‌کنند که به جای الصاق برچسب نادرست «شخصیت معیوب» به افراد، باید **مسیرهای اختصاصی آسیب‌پذیری و شرایط فردی هر شخص** شناسایی شده و مورد درمان قرار گیرد.