تجربه پوسکو، بخش دوم؛ از جذب دانش تا خلق فناوری | اپیزود دوم رادار تکنوژن

اگر یک بنگاه بتواند دانش را از تأمین‌کنندگان بیرون بکشد، این دانش باید کجا جمع شود و چگونه در سازمان باقی بماند؟ در دومین اپیزود «رادار تکنوژن»، پرونده تحول فناورانه پوسکو را ادامه می‌دهیم. در بخش نخست شنیدیم که پوسکو چگونه نردبان قابلیت فناورانه را پله‌به‌پله طی کرد و خرید تجهیزات را، از طریق قراردادهای یادگیری، به فرصتی برای جذب دانش تبدیل کرد. حالا در بخش دوم، دکتر مهدی محمدی توضیح می‌دهد که پوسکو چگونه برای انباشت دانش، معماری‌ای میان کارخانه، دانشگاه علم و فناوری پوهانگ و مؤسسه پژوهش صنعتی ریست ساخت. در این اپیزود می‌شنویم: ـ چرا فوریت‌های تولید معمولاً مسائل مهم آینده را کنار می‌زنند؟   ـ نهاد میانی چگونه مسئله صنعت را به زبان پژوهش ترجمه می‌کند؟   ـ فناوری فینکس چگونه طی پانزده سال توسعه پیدا کرد؟   ـ چرا توسعه فناوری باید از یک مسئله واقعی آغاز شود؟   ـ شرکت بزرگ چگونه می‌تواند مشتری نخست فناوری‌های تازه باشد؟   ـ و کدام بخش‌های تجربه پوسکو قابل الگوبرداری، نیازمند بومی‌سازی یا غیرقابل‌انتقال‌اند؟ رادار تکنوژن توسط فیوچر و با همراهی اندیشکده فولاد آینده و ذیل برنامه توسعه‌گر ملی تکنوژن و با حمایت پژوهشکده یونیتو و مرکز توسعه کسب‌وکار صنعت ۴ و به تهیه‌کنندگی و میزبانی دکتر صابر خسروی و با روایت دکتر مهدی محمدی تولید شده است.