کاژه هفتم | جای گلوله‌های نخورده: درمورد حافظه و زبان

اگر اتفاقی آدم‌هارو به دودسته تقسیم کنه

که یک دسته نفس بکشن

و زندگی دسته دوم فقط توی حافظه آدم‌های زنده باشه

به تمام آدم‌های بعد از اون واقعه، به دسته اولی ها بازمانده میگن

این دلیلیه که حافظه اهمیت پیدا می‌کنه

حافظه فقط یادآور گذشته نیست. حافظه یعنی مقاومت در برابر نسخه‌ای از جهان که قدرت دوست داره به ما تحمیلش کنه. اگر حافظه از بین بره، آدم‌های داخلشم

برای همیشه از بین میرن

این دلیلیه که ما برای زنده نگهداشتن جان‌های عزیزی که در سال اخیر از بین ما رفتن، هدفشون رو به زبان میاریم و درمورد هدفشون صحبت میکنیم

زبان تنها سلاح حافظه برای زنده موندنه

و اون آدم‌ها هدفی داشتن، که الان روی شونه ماست

به کاژه هفتم خوش اومدین

کاژه به معنای پناهگاهه